वर्षाचा शेवटचा दिवस नेहमीच आठवणींच्या सागरात बुडाल्यासारखा वाटतो. या वर्षात थोडं छान आणि बरंच वाईट अनुभवायला मिळालं… या वर्षाने खूप काही शिकवलं. कदाचित हेच खऱ्या जगण्याचं यश आहे – प्रत्येक अनुभव आपल्याला अधिक मजबूत बनवतो आणि पुढे जाण्यासाठी तयार करतो.
जीवन म्हणजे अनुभवांनी विणलेलं जाळं आहे. प्रत्येक नातं, प्रत्येक व्यक्ती, आणि प्रत्येक घटना यांचं स्वतःचं महत्त्व असतं. आपण जेव्हा कोणावर मनापासून विश्वास ठेवतो, तेव्हा तो विश्वास तुटल्यावर मनात एकच विचार येतो – “या जगात खरंच कोणी कोणाचं आहे का?” कदाचित उत्तर “नाही” असेल. पण काही मोजक्या लोकांतून खरा आधार आणि प्रेम दिसतं, ज्यामुळे जीवन अधिक सुंदर होतं.
अनेकदा काही लोक आपल्या आयुष्यात येतात, काही काळासाठी आपल्यासोबत राहतात, आणि मग निघून जातात. ते आपले नसतानाही त्यांच्या सहवासात आपण नात्याचा भास अनुभवतो. मात्र, परिस्थिती बदलल्यावर सत्य समोर येतं. या प्रक्रियेत आपण जखमी होतो, विश्वास तुटतो, आणि आयुष्याचं समीकरण बिघडतं.
“सगळं विधी लिखित असतं,” असं अनेकदा ऐकायला मिळतं. पण खरंच तसं असतं का? कदाचित नियती आपल्याला मार्ग दाखवते, पण त्या मार्गावर कसे चालायचे, अडचणींना कसे सामोरे जायचे, हे मात्र पूर्णतः आपल्या हातात असतं. आपल्या निर्णयांमुळेच आपला पुढचा रस्ता ठरतो.
त्रास देणाऱ्या लोकांना दोष देणं सोपं असतं, पण त्या अनुभवांतून शिकणं महत्त्वाचं असतं. असे लोक आपल्या आयुष्यात येतात, कदाचित आपल्याला प्रगल्भ होण्यासाठी. त्यांच्या वागणुकीमुळे आपल्याला त्रास होतो, पण त्यातून आपण अधिक समजूतदार आणि सक्षम बनतो.
कधी कधी आपण नात्यांचं ओझं उगाचच वाहत राहतो. अशा वेळी, सोडून देणं हीच खरी ताकद असते. त्रास देणाऱ्या व्यक्तींना माफ करणं ही आपल्यासाठी सर्वांत मोठी भेट ठरते – मनःशांती मिळवण्यासाठी आणि आयुष्यात पुढे जाण्यासाठी.
शेवटी, आयुष्यातील प्रत्येक व्यक्तीचा आणि प्रसंगाचा प्रभाव मर्यादित असतो. कोण किती काळ आपल्या आयुष्यात असेल, हे आपण ठरवू शकत नाही. मात्र त्या वेळेला कसा स्वीकारायचं आणि त्याला कसा अर्थ द्यायचा, हे मात्र आपल्या हातात असतं.
लोक येतात आणि जातात, पण आपण स्वतःला ओळखत नाही, तोपर्यंत आयुष्य अपूर्णच राहते. म्हणूनच, अनुभवांना स्वीकारा, स्वतःवर प्रेम करा, आणि आयुष्याच्या प्रत्येक क्षणाचा आनंद घ्या. हेच खऱ्या जगण्याचं सार आहे.
“नात्यांचा खेळ समजून घेताना, जीवनाचा खरा अर्थ उलगडतो.”
31/12/2024
Poeticanchor_ash 
Leave a comment