-
Continue reading →: दो देह, एक प्राण“लोग कहते हैं प्रेम साथ रहने का नाम है, पर सच्ची मोहब्बत तो वो है जो फासलों में भी एक-दूसरे को मुकम्मल कर दे। कुछ वैसा ही रिश्ता, जैसा राधा का कृष्ण से है और मेरा तुमसे…” प्रेम का अर्थ निराला है, जैसे राधा और श्याम,बिछड़ कर भी जो गूँजते…
-
Continue reading →: तुझ्याशी बोलण्याचा छंद लागला
“शब्दांतून व्यक्त होणारी ओढ आणि मौनातून उमजणारा जिव्हाळा; एका खास व्यक्तीशी बोलताना हरवलेल्या वेळेची आणि मनाला जडलेल्या संवादाच्या छंदाची ही एक प्रांजळ कबुली.” कधी शब्दांत तर कधी मौनात,एक वेगळाच आनंद लाभला…तुझ्याशी गप्पा मारता मारता,तुझ्या आठवणींत जीव हा रमला,मला तुझ्याशी बोलण्याचा छंद लागला. काहीही न बोलता तू खूप काही सांगतोस, हसता…
-
Continue reading →: इश्क़ ये तेरा मेरा
मोहब्बत जब शब्दों का रूप लेती है, तो वह महज़ एक किस्सा नहीं बल्कि एक इबादत बन जाती है। यह रचना उसी निस्वार्थ प्रेम और दिल के सुकून के नाम है। इश्क़ ये तेरा मेरा, कोई किस्सा नहीं आम सा,धड़कनों में बसा है, जैसे साज़ कोई नाम सा। तेरी नज़रों…
-
Continue reading →: मना-मनांची नाती
“कधीकधी शब्दांपेक्षा नजराच जास्त बोलून जातात… अवचित जुळलेल्या अशाच एका सुंदर नात्याचा हा काव्यप्रवास.” कळेना मला व्यथा या मनाची, जुळली कशी नाती मना-मनाची…अवचित भेटल्या नजरा जेव्हा, शब्दांतून आकारली प्रीत भावनेची. मी सावरता सावरता पुन्हा का सावरले? तुझ्याच पावलांचे ठसे मनी उमटले.आता ही दाटलेली हूरहूर सांगू कोणाला? जेव्हा पापण्यां आड फक्त…
-
Continue reading →: तुझी आठवण आली की, काय करायचं?
“काही आठवणी इतक्या गहिऱ्या असतात की त्या शब्दांत मांडतानाही मन भरून येतं… आठवणींच्या गर्दीत स्वतःला शोधण्याचा हा एक प्रयत्न.” डोळे मिटून तुला आठवायचं का,की मनातल्या मनात सगळं साठवून ठेवायचं?त्या आठवणींना हळूच स्पर्श करायचं,की त्यांच्यासोबत गप्पा मारत बसायचं? त्या जुन्या रस्त्यावर जावा का पुन्हा,कदाचित तू भेटशील नव्याने मला?की फक्त शांत बसून…
-
Continue reading →: नव्या वर्षाआधीचा आत्मसंवाद…
कॅलेंडरवरचा शेवटचा दिवस जणू वेगळीच शांतता घेऊन येतो. दैननदिन कामं तशीच सुरू असतात, पण मन मात्र थोडं थांबतं. रोजच्या धावपळीत न सापडलेली एक पोकळी या दिवसांत अचानक जाणवते… मागे वळून पाहण्याची आणि स्वतःशी थोडं बोलण्याची गरज जाणवते. पण हे सगळं फक्त माझ्याच बाबतीत घडतय का? की वर्षाच्या शेवटी प्रत्येकाचंच मन…
-
Continue reading →: पाऊस आणि तो… एक न संपलेली गोष्टसंध्याकाळच्या पावसातल्या थेंबांमध्ये हरवलेली एक भेट, न बोललेली नजर, आणि त्या क्षणाची आयुष्यभराची आठवण. काही जण आयुष्यात जणू एका थेंबासारखे येतात.. क्षणभर टिकतात, पण त्यांच्या आठवणी आयुष्यभर उजळत राहतात… 🌧️✨एका पावसातल्या अनमोल क्षणाची कल्पना म्हणून ही काल्पनिक गोष्ट मी लिहिलेली आहे. लेखिका: अश्विनी कुलकर्णी (01/10/2025) पावसात ती बसस्टॉपवर, बसची वाट…
-
Continue reading →: राजेश खन्ना – एक अनछुआ एहसासलेखिका: अश्विनी कुलकर्णी (01/09/2025) राजेश खन्ना के आत्मचरित्र या उनकी निजी ज़िंदगी के बारे में तो बहुत कुछ लिखा गया है लेकिन यहाँ मैं उनका नहीं, अपना अनुभव साझा करना चाहती हूँ।एक ऐसा अनुभव जो मैंने महसूस किया… दिल से।उनके गानों से वो जुड़ाव, जो मैंने शायद पहले कभी महसूस…
-
Continue reading →: वो एक शख्स
कुछ रिश्ते दिल में बसते हैं… बिना परिभाषा, बिना शोर, बस चुपचाप। 💫 ख़ामोशी की दस्तक कभी-कभी ज़िंदगी में ऐसा कोई शख्स आता है जो बिना किसी औपचारिक शुरुआत के, हमारे दिल में अपनी जगह बना लेता है।वो ना कोई वादा करता है, ना कोई दिखावा — फिर भी उसका…
-
Continue reading →: करवटों भरी रातकल रात करवटें बदलते बीती…एक बेचैनी, एक अधूरापन —न जाने क्यों मन में छाया रहा। ऐसा लगा जैसे कुछ छूट रहा हो,या शायद कुछ समझ से परे हो रहा हो।ना जाने क्यों ऐसा भी लगा —कि गिले-शिकवे लेकरकिससे क्या कहूं…कहाँ जाऊं? लगता है —कहीं ऐसा न हो किज़िंदगी की किताब…
Hey there!
I’m Ashwini
Honestly, I’m not a professional writer or anything. I just write sometimes—to clear my head, to feel lighter, or because a random thought won’t leave me alone until I scribble it down.
If even one line here connects with you, makes you pause, smile, or feel something—I’ll call that a win.
Poeticanchor_ash 